Mon dieu

Max Ernst, Forêt et Soleil, 1940

Mon dieu est la nature, ma religion la culture

Chronotope

Le chronotope est le moment précis où l'axe spatial croise l'axe temporel (la quatrième dimension de l'espace) et provoque l'action. Notre vie n'est qu'une suite de chronotopes.

MOVUTU

www.drame.org

Le nouveau système d'exploitation Movutu arrive bientôt. Il s'agit d'un système révolutionnaire sur tous les plans. Premièrement, le simple fait de l'installer vous épargne les maux et les tracasseries de réussir vos études, de vous trouver du boulot, de gravir les échelons et de briguer des postes de responsabilité, tout cela étant déjà garanti par le système en question. Ainsi, vous vous sentez en totale sécurité et vous aurez droit de regard sur vos voisins qui n'ont pas encore installé Movutu. Vous les inciterez à l'avoir, sinon vous les dénoncerez aux autorités qui prendront les mesures nécessaires et dissuasives pour toute résistance au système Movutu. Le système Movutu vous procure un immense plaisir en mettant à votre disposition un lexique concis et taillé sur mesure pour vous prémunir des attaques externes. Ainsi, les mots : État de droit, Transparence, Démocratie jeune et perfectible, Promouvoir et consolider les acquis de la modernité, renforcer la place et le rôle de la femme dans la société, promouvoir les jeunes, valoriser et mettre en place une structure équitable qui permet d'ancrer les valeurs de la justice dans l'infrastructure routière, etc. Le simple fait d'installer le système Movutu transforme tout en mauve, à commencer par les rues pour finir sur les plateaux de télévision en passant par vos propres sous-vêtements, vos savates, cravates, châles, sacs à main, mascara, etc. Vous arborez fièrement les habits des partisans du movutisme. Vive Movutu et le movutisme et à bas les récalcitrants, les méfiants et les sceptiques qui seront de plus en plus isolés. À bas les movutuphobes, les parasites qui salissent la surface mauve.

اللّه أعلم

http://boubekeur.blog.lemonde.fr

واحد قاعد علعتبة متاع حانوت الحومة، متعدّي فؤاد المهبول، تلفّتلو القاعد و سألو السّؤال متاع كلّ يوم: يافؤاد، ربّي موجود؟
و فؤاد جاوبو كي العادة و بكل أريحية، هازز يديه للسّماء:
اللّه أعلم.
ضحك الحيطيست، و مولى الحانوت كي العادة إستغفر مولاه.

الإمام المشفر و بوس اليد

http://picasaweb.google.com/lh/photo/7qSKT-WkQwyRTST43ebV-A

خرج مالخدمة، حبّ يعمل طلّة على جامع العابدين و يصلّي فيه. عجبو المكان أما ظهرلو الإمام يستبله فيهم و يكلّم فيهم كاينهم فروخ صغار. وقت الخروج، شاف النّاس شادّين الصّف، قال برّى نشدّ معاهم و نشوف شفمّا. كي وصل لآخر الصّف يلقى النّاس تنحني و تبوس في يد الإمام النجم المشفّر. لقى روحو في وضع محرج لكنّو إنحنى

بدوره.

العبرة: إذا كان الآخر يستبله فيك، أسأل روحك علاش.

صدمة العودة للوطن2

هالتدوينة هاذي تكملة للي فاتت و لي حكيت فيها على صدمة العودة للوطن. بعد ما حكيت على السلبيات توة بش نحكي على النواحي الباهية. الصيف هذا تعرّفت على برشى ناس باهيين، طيبين و كرماء، تفكيرهم متميّز و عندهم طاقات كبيرة مخبية. و من ناحية أخرى تفرهدت في الطبيعة و رجعت لهواية الصيد بالغوص، عشت لحظات حلوة تحت الماء و إندمجت مع عالم البحار. آخر نقطة نحب نحكي عليها هي إيجابيات رمضان في النهار: القهاوي متاع آكلّي مادّين وجوههم نهار كامل مسكّرة و العباد ماعادش تدرّعلك خلايقك بالدخان قال شنوّة حرّيتهم، و النتيجة أنّو الهواء نظاف شويّة و الرّواري رتاحو من التدخين السّلبي، البحر فرغ مالمكبوتين و الهرج و الوسخ قلّو. وممبعد صدمة الرجوع نسنّس روحي بصدمة المغادرة...

صدمة العودة للوطن

الرجوع لتونس ديما يكون مرفوق بصدمة صغيرة )شوك دو رتور( و هالصدمة تدوم جمعة و من بعد تمشي على روحها و يولّي الواحد كي الحوتة فالماء و الشوك يولّي ياسمين. عاد بعد مرور الصدمة، حبّيت نعمل حوصلة على الباهي و الخايب. نبدا بالخايب: السّياقة من سيّء لأسوأ. الضّوّ لحمر ولّى عبارة على صطوب. التّهوّر و السّرعة، الغشّ و التزمير. مالجّمعة اللّولّى شفت واحد مات قدّامي ضربتّو كرهبة. الوسخ: في الشارع و خاصة فالبحر، شيّ ينطّق، لتوّة مالقيتلوش تفسير منطقي أما ذكّرني في قولة كونقولية دموقراطيّة : إلّي يخرا و ممبعد يقعد في بلاصتو، الرّيحة ترجع عليه. الدّين: العودة القويّة للدّين ما بدّلت شيء من النّاس، الشكل تبدّل و المضمون هوّ هوّ، و الدّين ولّى آداة لتغطية العيوب، للحكم على الآخر و إقصاؤو من النخبة الإلاهيّة، لتبرير الكبت و الضغوط النفسية لتشييء المرأة و جعلها مجرّد فرج ناطق و جب كتمه، و هيّ بدورها تساهم فالمشروع و تنطلي عليها الحيلة لتصبح مجرّد فرج يقبع تحت ضغط الغرائز... الباهي توّة: الدنيا سخونة و آنا تعبت مالكتيبة عالكلفي فيرتيال. بش نمشي للبحر و المرّة الجاية نحكي على الحاجات الباهية.